Ruslan Əliyev şeirləri Archive

Bəhanəsiz get

İnciyib gedirsən mənim ömrümdən, Əgər gedirsənsə bəhanəsiz get. Nə mənə böhtan at, nə də

Üzümə bəxtim gülmədi

BAHAR GƏLDİ TƏBİƏT YAŞILAŞDI, ÜMİDSİZ QƏLBİM TALEHLƏ BARIŞDI, ÜRƏYİMDƏ DƏRD ODUNA ALIŞDI, HEÇ ZAMAN

Sən dediyin o, insan olum

Dərdini çəkməkçün bir dağ olaram, Ruhuna oxşamaqçün gül olaram. Cəfa versən çəkib qulun olaram,

Unuda bilməyəcəksən

Əlvida deyəcən mənim sevgimə, Başqa bir məhəbbət sən gəzəcəksən. Amma əminliklə deyirəm heç an,

Nağıl Dünyası

Dönübdür nağıla dünyanın üzü, Sönübdür hicranın ocağı,közü, Tökülüb kədərin,qüssənin gözü, Dünya sanki,rəngli nağıla dönüb.

Sevə-sevə tərk edəcəyəm

Üz döndərəcəyəm mən bu məhəbbətdən, Küsüb gedəcəyəm bu acı qismətdən. Qurtulacağam bəlkə də bu

Uzaq dur

Ay qəlbim yalvarıram sözümə bax, Sevənlərin kədərli gözünə bax. Bu zalım dünyanın da özünə

Novruz gəlir

Təbiət boyanıb girir min dona, Ağaclar hörmətlə baş əyir ona. Kədər, qüssə tükənib gəlir