Sevsəydin məni

Sən də o zamanlar sevsəydin məni, Qəlbimi yad eşqə məhkum etməzdim. Sevmədən tutub da

İmam Əli.

Allahın vuran əli aslanıdır o, Möminlərin ağası sərvəridir o, İmanın dəryası,ümmanıdır o, Allahın Salamı

Dəyər yoxdu.

Görəsən yadıva niyə düşmürəm? Bəlkədə deyirsən heç dərdi yoxdu Yazacaq deyəcək bir-ki hərf qədər

By həyatı yaşamağa dəyərmi?

Ürəyinin istədiyi olmursa Olan boşluqlarin yeri dolmursa Öləndə insana heçnə qalmırsa, Bu həyatı yaşamağa

Gəncənin səsi.

Göygölün məşələri, gölləri gözəl Samuğun dənizi, çayları gözəl Burda oxuyan bülbülün,dilləri gözəl Gəncənin hər

Bahar nəğməsi.

Azərbaycan yurduna Novruz gəlir,yaz gəlir Torpaq da cana gəlir Dirçəlir yuxusundan Baharın ilk gəlişi

Rəsulzadə.

Yetmiş illik ayrılıq axır ki çatdı sona, Salam! Rəsul övladı Məhəmməd Əmin kişi! Yordun

Sevməyəcəm səni.

Qırıldı qəlbim sındı ürəyim Düşdü gözlərimdən sevgi həvəsi. Ağlaya indi gülən gözlərim Unudub adını

Gedə biləydim.

Qoyub kədərimi yenə qarşıma Həyatımı silib gedə biləydim. Gözümü yumduğum bu son anda Sevincin

İllərdir çəkilib yuxumuz göyə

İllərdir çəkilib yuxumuz göyə, Hissimiz, fikrimiz pərən-pərəndi. Əzəldən ögeyik boyun əyməyə, Başımız üstündə asılı

Yetər, eloğlum, yetər

Bu qanlı çəkişmələr, Bu yazıq görünmələr, İllərlə qəm daşıyıb, Ayaqda sürünmələr Yetər, eloğlum, yetər.

Kəndimin.

Gecə yorğun, gündüzləri narahat, Qayaları dayanıbdır faraqat, Dəli çayı yüyənsiz bir kəhər at, Zirvələri

Nəyin qaldı

Açıq qapı göstərən çox ancaq dəyər verən yoxdu. Düşünmürlər görən qərib o yollardan keçə

Heydər babaya salam.

Heydər Baba, ildırımlar şaxanda, Sellər, sular şaqqıldayıb axanda, Qızlar ona səf bağlayıb baxanda, Salam

Alqış deyir

Siz ey Vətən torpağının zəhmət sevən övladları, Gülüstana çevirdiniz Odlar yurdu bu diyarı, Tarlalarda,

Şirinsən, Vətən

Dağ-dərə bürünüb gülə, çiçəyə, Yolların uzanır xoş gələcəyə, Genişsən, gözəlsən, məğrursan deyə, Ürəkdən eşqinə

Cəngi çal

Ağzını göyə tut qara zurnanın, Bilsinlər zurnaçı Hüseyn zildədir. Cəngini eşitsək qaynayır qanım, Elə

Çal, aşıq

Ömrümüzün payızı çox, yazı çox. Həsrəti çox, sevinci çox, nazı çox, Əlinizdən hər nə

Naxçıvan –Qarabağ paralanmışıq

Araya nə çıxar, ha fikirləşim, Yurd düşkün, günbəgün artır qan-qada. Açılmır düyünü dolaşan işin,

Məni gör nə günə saldı məhəbbət.

Dostum gəl dərdimi söyləyim sənə Gör məni nə günə saldı məhəbbət. O qədər zülmlər

Dünyada namus da,qeyrət də gedir.

Yazmıram insandan,cünki insanlar Çirkinləşib bizim Azəri qızlar Dünyada ən çirkin heyvanlardanda Çirkindir,bədbəxtdir bizim xanımlar.